2166. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ جَابِرِ بْنِ صُبْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ خِلاَسًا الْهَجَرِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - تَقُولُ كُنْتُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم نَبِيتُ فِي الشِّعَارِ الْوَاحِدِ وَأَنَا حَائِضٌ طَامِثٌ فَإِنْ أَصَابَهُ مِنِّي شَىْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ وَلَمْ يَعْدُهُ وَإِنْ أَصَابَ - تَعْنِي ثَوْبَهُ - مِنْهُ شَىْءٌ غَسَلَ مَكَانَهُ وَلَمْ يَعْدُهُ وَصَلَّى فِيهِ .
Bize Müsedded anlattı; bize Yahyâ anlattı; Câbir b. Subh'dan; Hilâs el-Hecerî'nin; Âişe radiyallâhu anhâ'nın şöyle dediğini işittiği [nakledilmiştir]: “Ben hayızlı (hâid-tâmis) iken, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber tek bir iç örtü (şi'âr) altında gecelerdik. Eğer benden üzerine [kan gibi] bir şey bulaşırsa sadece o bölgeyi yıkar, daha fazlasını yıkamazdı; sonra o elbise ile namazını kılardı.”