2192. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَالِمٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ الْمَخْزُومِيِّ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي هَذَا الْخَبَرِ زَادَ " وَلاَ نَذْرَ إِلاَّ فِيمَا ابْتُغِيَ بِهِ وَجْهُ اللَّهِ تَعَالَى ذِكْرُهُ " .
Bize İbnü’s-Serh anlattı; bize İbn Vehb anlattı; Yahyâ b. Abdullah b. Sâlim’den; Abdurrahman b. el-Hâris el-Mahzûmî’den; Amr b. Şuayb’dan; babasından; [o da] dedesinden [nakrettiğine göre]; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem bu haberde şu ziyadeyi yaptı: “Kendisiyle Allah Teâlâ’nın rızası (vechullâh) gözetilmeyen hiçbir adak (nezr) [adak] değildir.”