2208. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ بْنِ رُكَانَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ الْبَتَّةَ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا أَرَدْتَ " . قَالَ وَاحِدَةً . قَالَ " آللَّهِ " . قَالَ آللَّهِ . قَالَ " هُوَ عَلَى مَا أَرَدْتَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ أَنَّ رُكَانَةَ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ ثَلاَثًا لأَنَّهُمْ أَهْلُ بَيْتِهِ وَهُمْ أَعْلَمُ بِهِ وَحَدِيثُ ابْنِ جُرَيْجٍ رَوَاهُ عَنْ بَعْضِ بَنِي أَبِي رَافِعٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ .
Bize Süleyman b. Dâvud el-Atekî anlattı; bize Cerîr b. Hâzim anlattı; Zübeyr b. Saîd’den; Abdullah b. Ali b. Yezîd b. Rukâne’den; babasından; [o da] dedesinden [şunu aktarmıştır]: Dedesi [Rukâne], hanımını ‘el-bettâ’ (bitirici/kesin/el-bettah) bir sözle boşamıştı. [Sonra] Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e gelince Efendimiz: “[Bu ifadenle] neyi murat ettin (mâ aradte)?” buyurdu. O: “Yalnızca biri (tek bir talâkı/vâhideten) ,” dedi. Efendimiz: “Allah adına mı (Âllâhi) [yemin edersin]?” diye sordu. O da: “Allah adına [evet],” dedi. Bunun üzerine Resulullah: “O halde bu, senin murat ettiğin (niyet ettiğin) üzeredir,” buyurdu. Ebû Dâvud dedi ki: Bu hadis, İbn Cüreyc’in “Rukâne hanımını üç kere boşadı” şeklindeki naklinden daha sahihtir. Zira bu seneddekiler onun ailesidir ve onlar durumu daha iyi bilirler. İbn Cüreyc’in hadisi ise Ebû Râfi’nin oğullarından biri-İkrime-İbn Abbâs yoluyla gelmiştir.