2209. Hadis
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لأُمَّتِي عَمَّا لَمْ تَتَكَلَّمْ بِهِ أَوْ تَعْمَلْ بِهِ وَبِمَا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا " .
Bize Müslim b. İbrâhîm anlattı; bize Hişâm anlattı; Katâde’den; Zürâre b. Evfâ’dan; Ebû Hüreyre’den [nakledildiğine göre] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kuşkusuz Allah, [dile döküp] konuşmadıkları yahut fiiliyata dökmeyip yapmadıkları müddetçe (mâ lem tetekellem bihi ev ta'mel bihi), ümmetimin nefislerinin kendilerine fısıldadığı [kalplerinden geçirdikleri/haddeset bihi enfüsehâ] şeyleri [sorumluluktan muaf tutup] affetmiştir (tecâveze).”