2235. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ زَوْجَ، بَرِيرَةَ كَانَ حُرًّا حِينَ أُعْتِقَتْ وَأَنَّهَا خُيِّرَتْ فَقَالَتْ مَا أُحِبُّ أَنْ أَكُونَ مَعَهُ وَإِنَّ لِي كَذَا وَكَذَا .
Bize İbn Kesîr anlattı; bize Süfyân haber verdi; Mansûr’dan; İbrâhîm’den; el-Esved’den; Âişe’den radiyallâhu anhâ [nakledildiğine göre]: “Berîre azat edildiği vakit kocası hür (hurran) biriydi. Kendisi [kocasıyla kalıp kalmama hususunda] muhayyer bırakılınca (huyyirat): ‘Şu kadar [malım] olsa dahi onunla beraber kalmayı sevmem (istemem),’ dedi.”