2306. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، كَتَبَ إِلَى عُمَرَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَرْقَمِ الزُّهْرِيِّ يَأْمُرُهُ أَنْ يَدْخُلَ، عَلَى سُبَيْعَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ الأَسْلَمِيَّةِ فَيَسْأَلَهَا عَنْ حَدِيثِهَا وَعَمَّا قَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ اسْتَفْتَتْهُ فَكَتَبَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ يُخْبِرُهُ أَنَّ سُبَيْعَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا كَانَتْ تَحْتَ سَعْدِ ابْنِ خَوْلَةَ - وَهُوَ مِنْ بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَىٍّ وَهُوَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا - فَتُوُفِّيَ عَنْهَا فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ وَهِيَ حَامِلٌ فَلَمْ تَنْشَبْ أَنْ وَضَعَتْ حَمْلَهَا بَعْدَ وَفَاتِهِ فَلَمَّا تَعَلَّتْ مِنْ نِفَاسِهَا تَجَمَّلَتْ لِلْخُطَّابِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا أَبُو السَّنَابِلِ بْنُ بَعْكَكٍ - رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ الدَّارِ - فَقَالَ لَهَا مَا لِي أَرَاكِ مُتَجَمِّلَةً لَعَلَّكِ تَرْتَجِينَ النِّكَاحَ إِنَّكِ وَاللَّهِ مَا أَنْتِ بِنَاكِحٍ حَتَّى تَمُرَّ عَلَيْكِ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ . قَالَتْ سُبَيْعَةُ فَلَمَّا قَالَ لِي ذَلِكَ جَمَعْتُ عَلَىَّ ثِيَابِي حِينَ أَمْسَيْتُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَأَفْتَانِي بِأَنِّي قَدْ حَلَلْتُ حِينَ وَضَعْتُ حَمْلِي وَأَمَرَنِي بِالتَّزْوِيجِ إِنْ بَدَا لِي . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَلاَ أَرَى بَأْسًا أَنْ تَتَزَوَّجَ حِينَ وَضَعَتْ وَإِنْ كَانَتْ فِي دَمِهَا غَيْرَ أَنَّهُ لاَ يَقْرَبُهَا زَوْجُهَا حَتَّى تَطْهُرَ .
Bize Süleymân b. Dâvûd el-Mehrî anlattı; bize İbn Vehb anlattı; bana Yûnus haber verdi; İbn Şihâb’dan; Ubeydullah b. Abdillâh b. Utbe bana [şunları] anlattı: Babası Abdullah, Ömer b. Abdillâh b. el-Erkam ez-Zührî’ye, Subey’a bint el-Hâris el-Eslemiyye’nin yanına gidip başından geçenleri sormasını emreden bir mektup yazdı. Ömer b. Abdillâh da Abdullah b. Utbe’ye yazdığı cevapta Subey’a’nın kendisine şunları anlattığını bildirdi: “Subey’a, Bedir ashabından Sa’d b. Havle’nin nikahı altındaydı. Sa’d, Veda Haccı sırasında Subey’a hamileyken vefat etti. Onun vefatından kısa bir süre sonra Subey’a doğum yaptı. Nifas halinden temizlenince, kendisine talip olacaklar için süslendi. Ebû’s-Senâbil b. Ba’kek yanına girip: ‘Seni neden süslenmiş görüyorum? Herhalde evlenmek istiyorsun. Vallahi üzerinden dört ay on gün geçmedikçe evlenemezsin!’ dedi. Subey’a dedi ki: Bana bunu söyleyince, akşam vakti hazırlığımı yapıp Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e gittim ve durumu sordum. Resûlullah bana, doğum yaptığım an iddetimin bittiğini bildirdi ve dilersem evlenebileceğimi söyledi.” İbn Şihâb [ez-Zührî] dedi ki: “Kadın doğum yaptığı an, nifas kanı devam ediyor olsa bile evlenmesinde bir sakınca yoktur; ancak kocası, kadın temizleninceye kadar ona yaklaşamaz.”