2387. Hadis
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، - يَعْنِي الزُّبَيْرِيَّ - أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي الْعَنْبَسِ، عَنِ الأَغَرِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمُبَاشَرَةِ لِلصَّائِمِ فَرَخَّصَ لَهُ وَأَتَاهُ آخَرُ فَسَأَلَهُ فَنَهَاهُ . فَإِذَا الَّذِي رَخَّصَ لَهُ شَيْخٌ وَالَّذِي نَهَاهُ شَابٌّ .
Nasr b. Ali bize haber verdi, Ebû Ahmed –yani ez-Zubeyrî– bize haber verdi, İsrâil bize bildirdi, Ebû’l-Anbes’ten, el-Egar’dan, (o da) Ebû Hüreyre’den şöyle nakletti: Bir adam Nebî sallallahu aleyhi ve sellem’e oruçlunun (hanımıyla) oynaşmasının hükmünü sordu; O da buna izin verdi. Bir başkası gelip aynı şeyi sordu; ona ise yasakladı. Bir de baktık ki; kendisine izin verilen kişi bir ihtiyar, yasaklanan kişi ise bir gençti.