2391. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الْحَدِيثِ بِمَعْنَاهُ . زَادَ الزُّهْرِيُّ وَإِنَّمَا كَانَ هَذَا رُخْصَةً لَهُ خَاصَّةً فَلَوْ أَنَّ رَجُلاً فَعَلَ ذَلِكَ الْيَوْمَ لَمْ يَكُنْ لَهُ بُدٌّ مِنَ التَّكْفِيرِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ وَالأَوْزَاعِيُّ وَمَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ وَعِرَاكُ بْنُ مَالِكٍ عَلَى مَعْنَى ابْنِ عُيَيْنَةَ . زَادَ الأَوْزَاعِيُّ وَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ .
el-Hasan b. Ali bize haber verdi, Abdürrezzâk bize haber verdi, Ma‘mer bize bildirdi, ez-Zührî’den; bu hadisi (önceki hadis ile) aynı manada nakletti. (Ancak) ez-Zührî şu fazlalığı ekledi: "Bu (verilen sadakayı ailesine yedirmesi), sadece o adama mahsus bir izindi. Eğer bugün bir kimse aynı şeyi yapacak olsa, keffâret vermesi kaçınılmazdır." Ebû Dâvûd dedi ki: el-Leys b. Sa‘d, el-Evzâî, Mansûr b. el-Mu‘temir ve Irâk b. Mâlik de bu hadisi İbn Uyeyne’nin (rivayetindeki) manasıyla nakletmişlerdir. el-Evzâî (hadisin sonuna): "Ve Allah’tan mağfiret dile," ifadesini ekledi.