2399. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - تَقُولُ إِنْ كَانَ لَيَكُونُ عَلَىَّ الصَّوْمُ مِنْ رَمَضَانَ فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَهُ حَتَّى يَأْتِيَ شَعْبَانُ .
Bize Abdullah b. Mesleme el-Ka’nebî anlattı; Mâlik’ten; Yahyâ b. Saîd’den; Ebû Seleme b. Abdurrahman’dan; Âişe radıyallahu anhâ’yı şöyle derken duyduğunu nakletmiştir: “Bazen üzerimde Ramazan’dan kalan oruç borcu olurdu da, ancak [gelecek] Şaban ayı gelince kaza edebilirdim.”