2403. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ الْمَدَنِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ حَمْزَةَ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ حَمْزَةَ الأَسْلَمِيَّ، يَذْكُرُ أَنَّ أَبَاهُ، أَخْبَرَهُ عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي صَاحِبُ ظَهْرٍ أُعَالِجُهُ أُسَافِرُ عَلَيْهِ وَأَكْرِيهِ وَإِنَّهُ رُبَّمَا صَادَفَنِي هَذَا الشَّهْرُ - يَعْنِي رَمَضَانَ - وَأَنَا أَجِدُ الْقُوَّةَ وَأَنَا شَابٌّ وَأَجِدُ بِأَنْ أَصُومَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهْوَنَ عَلَىَّ مِنْ أَنْ أُؤَخِّرَهُ فَيَكُونَ دَيْنًا أَفَأَصُومُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْظَمُ لأَجْرِي أَوْ أُفْطِرُ قَالَ " أَىُّ ذَلِكَ شِئْتَ يَا حَمْزَةُ " .
Bize Abdullah b. Muhammed en-Nufeylî anlattı; dedi ki: Bize Muhammed b. Abdülmecîd el-Medenî anlattı; dedi ki: Hamza b. Muhammed b. Hamza el-Eslemî'den işittim; babasının kendisine dedesinden haber verdiğini anlatıyordu; dedi ki: “Ey Allah’ın Resulü! Şüphesiz ben, yolculuk yaptığım ve kiraya verdiğim bir binek sahibiyim. Bazen bu aya -yani Ramazan’a- rastlıyorum. Ben kendimde güç buluyorum [ve] gencim. [Orucu] tutmak, [onu] erteleyip sonradan borç olmasından benim üzerime daha kolaydır. Ey Allah’ın Resulü, [yolculukta] oruç mu tutayım, [bu] ecrim için daha mı büyüktür, yoksa iftar mı edeyim?” Şöyle buyurdu: “Ey Hamza! Bunlardan hangisini dilersen [onu yap].”