2404. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْمَدِينَةِ إِلَى مَكَّةَ حَتَّى بَلَغَ عُسْفَانَ ثُمَّ دَعَا بِإِنَاءٍ فَرَفَعَهُ إِلَى فِيهِ لِيُرِيَهُ النَّاسَ وَذَلِكَ فِي رَمَضَانَ . فَكَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُولُ قَدْ صَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَفْطَرَ فَمَنْ شَاءَ صَامَ وَمَنْ شَاءَ أَفْطَرَ .
Bize Müsedded anlattı; bize Ebû Avâne anlattı; Mansûr’dan; Mücâhid’den; Tâvûs’tan; İbn Abbâs’tan; dedi ki: “Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem Medine’den Mekke’ye doğru çıktı; nihayet Usfân’a ulaştı. Sonra bir kap [su] istedi [ve] onu, insanlara göstermek için ağzına kaldırdı; bu [durum] Ramazan’daydı.” İbn Abbâs [şöyle] derdi: “Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem [yolculukta] hem oruç tuttu hem [de] iftar etti. Dileyen oruç tutsun, dileyen [de] iftar etsin.”