2455. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، جَمِيعًا عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى، عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ طَلْحَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَخَلَ عَلَىَّ قَالَ " هَلْ عِنْدَكُمْ طَعَامٌ " . فَإِذَا قُلْنَا لاَ قَالَ " إِنِّي صَائِمٌ " . زَادَ وَكِيعٌ فَدَخَلَ عَلَيْنَا يَوْمًا آخَرَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أُهْدِيَ لَنَا حَيْسٌ فَحَبَسْنَاهُ لَكَ . فَقَالَ " أَدْنِيهِ " . قَالَ طَلْحَةُ فَأَصْبَحَ صَائِمًا وَأَفْطَرَ .
Bize Muhammed b. Kesîr anlattı, [ona da] Süfyân [nakletti]. (H) Bize Osman b. Ebû Şeybe anlattı, [ona da] Vekî’ [nakletti]. Her ikisi de Talha b. Yahyâ’dan, [o da] Âişe bint Talha’dan, [o da] Âişe radıyallâhu anhâ’dan [naklettiğine göre]; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem yanıma girdiğinde: “Yanınızda yiyecek bir şey var mı?” diye sorardı. Biz “Hayır” dediğimizde de: “O halde ben oruçluyum” buyururdu. Vekî’ şunu ekledi: Bir gün yine yanımıza gelmişti. Biz: “Ey Allah’ın Resulü! Bize hays (bir çeşit yemek) hediye edildi, biz de onu senin için sakladık” dedik. Bunun üzerine: “Onu [bana] yaklaştır (getir)” buyurdu. Talha dedi ki: [Böylece] o [gün] oruca niyetli başladığı halde [sonradan] iftar etti.