2512. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، وَابْنِ، لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَسْلَمَ أَبِي عِمْرَانَ، قَالَ : غَزَوْنَا مِنَ الْمَدِينَةِ نُرِيدُ الْقُسْطَنْطِينِيَّةَ، وَعَلَى الْجَمَاعَةِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ وَالرُّومُ مُلْصِقُو ظُهُورِهِمْ بِحَائِطِ الْمَدِينَةِ، فَحَمَلَ رَجُلٌ عَلَى الْعَدُوِّ فَقَالَ النَّاسُ : مَهْ، مَهْ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، يُلْقِي بِيَدَيْهِ إِلَى التَّهْلُكَةِ . فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ : إِنَّمَا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِينَا مَعْشَرَ الأَنْصَارِ لَمَّا نَصَرَ اللَّهُ نَبِيَّهُ وَأَظْهَرَ الإِسْلاَمَ، قُلْنَا : هَلُمَّ نُقِيمُ فِي أَمْوَالِنَا وَنُصْلِحُهَا، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلاَ تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ } فَالإِلْقَاءُ بِالأَيْدِي إِلَى التَّهْلُكَةِ أَنْ نُقِيمَ فِي أَمْوَالِنَا وَنُصْلِحَهَا وَنَدَعَ الْجِهَادَ . قَالَ أَبُو عِمْرَانَ : فَلَمْ يَزَلْ أَبُو أَيُّوبَ يُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى دُفِنَ بِالْقُسْطَنْطِينِيَّةِ .
Ahmed b. Amr b. es-Serh bize anlattı; İbn Vehb bize anlattı; Hayve b. Şurayh ve İbn Lehîa’dan, onlar Yezîd b. Ebî Habîb’den, o da Ebû İmrân Eslem’den rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: İstanbul'u (fethini) isteyerek Medine'den (sefere) çıktık. Birliğin başında Abdurrahman b. Hâlid b. Velîd vardı. Rum ordusu (savunma için) sırtlarını şehir surlarına dayamışlardı. Bizden bir adam düşmanın üzerine (tek başına) atıldı. İnsanlar: "Dur, dur! Lâ ilâhe illâllah! Kendini kendi elleriyle tehlikeye atıyor" dediler. Bunun üzerine Ebû Eyyûb (el-Ensârî) şöyle dedi: "Bu ayet biz Ensâr topluluğu hakkında inmiştir. Allah Nebi'sine yardım edip İslam'ı üstün kıldığı zaman biz: 'Haydi artık, mallarımızın (bahçelerimizin) başında kalalım ve onları ıslah edelim' demiştik. Bunun üzerine yüce Allah: "Allah yolunda infak edin ve kendi ellerinizle kendinizi tehlikeye atmayın!" (Bakara, 195) ayetini indirdi. 'Kendi elleriyle kendini tehlikeye atmak'; mallarımızın başında (bahçelerimizde) ikamet edip onları ıslah etmekle meşgul olup cihadı terk etmemizdir." Ebû İmrân dedi ki: "Ebû Eyyûb, İstanbul'da (surlarının dibine) defnedilinceye kadar Allah yolunda cihad etmeye devam etti."