2547. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلْمٍ، - هُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ : كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَكْرَهُ الشِّكَالَ مِنَ الْخَيْلِ . وَالشِّكَالُ : يَكُونُ الْفَرَسُ فِي رِجْلِهِ الْيُمْنَى بَيَاضٌ وَفِي يَدِهِ الْيُسْرَى بَيَاضٌ، أَوْ فِي يَدِهِ الْيُمْنَى وَفِي رِجْلِهِ الْيُسْرَى . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : أَىْ مُخَالِفٌ .
Muhammed b. Kesîr bize anlattı; Süfyân bize haber verdi; (o da) İbn Abdurrahman olan Selm’den, o Ebû Zür'a’dan, o da Ebû Hureyre’den rivayet ettiğine göre o şöyle demiştir: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, atlarda 'şikâl'i hoş görmezdi. Şikâl; atın sağ arka ayağı ile sol ön ayağında veya sağ ön ayağı ile sol arka ayağında beyazlık bulunmasıdır. Ebû Dâvûd der ki: Yani (beyazlığın çaprazlama olarak) farklı yerlerde olmasıdır.