2550. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ : " بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ، فَوَجَدَ بِئْرًا فَنَزَلَ فِيهَا فَشَرِبَ ثُمَّ خَرَجَ فَإِذَا كَلْبٌ يَلْهَثُ يَأْكُلُ الثَّرَى مِنَ الْعَطَشِ، فَقَالَ الرَّجُلُ : لَقَدْ بَلَغَ هَذَا الْكَلْبَ مِنَ الْعَطَشِ مِثْلُ الَّذِي كَانَ بَلَغَنِي، فَنَزَلَ الْبِئْرَ فَمَلأَ خُفَّيْهِ فَأَمْسَكَهُ بِفِيهِ حَتَّى رَقِيَ فَسَقَى الْكَلْبَ، فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ " . فَقَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ لأَجْرًا فَقَالَ : " فِي كُلِّ ذَاتِ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ " .
Abdullah b. Mesleme el-Ka'nebî’den, o Mâlik’ten, o Ebû Bekir’in mevlası Sümey’den, o Ebû Sâlih es-Semmân’dan, o da Ebû Hureyre’den rivayet ettiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: "Bir adam yolda yürürken çok susadı. Bir kuyu bulup içine indi ve su içip dışarı çıktı. Bir de baktı ki (susuzluktan) dili dışarı sarkmış bir köpek, susuzluk sebebiyle nemli toprağı yalıyor. Adam kendi kendine: 'Şu köpek de tıpkı benim gibi çok susamış' dedi. Bunun üzerine kuyuya inip mestini (suyla) doldurdu, onu ağzıyla tutarak (yukarı) çıktı ve köpeğe su verdi. Allah da onun bu amelinden razı olup (hoşnut kalıp), onu bağışladı." (Sahabeler:) "Ey Allah'ın Resûlü, hayvanlar(a yaptıklarımız) için de bize bir sevap var mıdır?" diye sordular. (Resûlullah da:) "Her canlıya yapılan iyilikte bir sevap vardır" buyurdu.