2689. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لأُسَارَى بَدْرٍ " لَوْ كَانَ مُطْعِمُ بْنُ عَدِيٍّ حَيًّا ثُمَّ كَلَّمَنِي فِي هَؤُلاَءِ النَّتْنَى لأَطْلَقْتُهُمْ لَهُ " .
Muhammed b. Yahyâ b. Fâris bize anlattı; bize Abdurrezzâk anlattı; bize Ma'mer haber verdi; o Zührî'den; o Muhammed b. Cübeyr b. Mut'im'den; o da babasından [naklederek] şöyle demiştir: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem Bedir esirleri hakkında: "Eğer Mut'im b. Adî (hayatta olsaydı da) şu kokmuş/leş (müşrikler) hakkında (şefaatçi olarak) benimle konuşsaydı, Mut'im'in (İslam'a sağladığı destekler) hatırına onları kesinlikle (fidyesiz) serbest bırakırdım" buyurdu.