2690. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُوحٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ فَأَخَذَ - يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - الْفِدَاءَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الأَرْضِ } إِلَى قَوْلِهِ { لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ } مِنَ الْفِدَاءِ ثُمَّ أَحَلَّ لَهُمُ اللَّهُ الْغَنَائِمَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يُسْأَلُ عَنِ اسْمِ أَبِي نُوحٍ فَقَالَ أَيْشٍ تَصْنَعُ بِاسْمِهِ اسْمُهُ اسْمٌ شَنِيعٌ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ اسْمُ أَبِي نُوحٍ قُرَادٌ وَالصَّحِيحُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ غَزْوَانَ .
Ahmed b. Muhammed b. Hanbel bize anlattı; bize Ebû Nûh anlattı; bize İkrime b. Ammâr haber verdi; bize Simâk el-Hanefî anlattı; bize İbn Abbâs anlattı; bana Ömer b. el-Hattâb [naklederek] şöyle demiştir: Bedir (savaşı) günü gelince Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem (esirleri serbest bırakmak karşılığında) fidye aldı. Bunun üzerine Aziz ve Celil olan Allah: "Yeryüzünde düşmanı tam olarak etkisiz hale getirip zafer kazanıncaya kadar hiçbir peygambere esirler edinmesi yakışmaz..." (Enfal, 67) ayetini, "Aldığınız (fidyeden) dolayı size büyük bir azap dokunurdu" (Enfal, 68) kısmına kadar indirdi. (Daha sonra ganimetleri ve bu fidyeyi helal kılan ayet indi.) Ebû Dâvûd dedi ki: Ahmed b. Hanbel'in, Ebû Nûh'un ismi sorulduğunda: "İsmiyle ne yapacaksın? Hoş olmayan bir ismi var" dediğini duyudm. Ebû Dâvûd der ki: Ebû Nûh'un ismi (yahut lakabı) Kurâd'dır. Doğrusu ise Abdurrahman b. Gazvân'dır.