2703. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، - يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ - عَنْ يَعْلَى بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِي لُبَيْدٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ بِكَابُلَ فَأَصَابَ النَّاسُ غَنِيمَةً فَانْتَهَبُوهَا فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنِ النُّهْبَى . فَرَدُّوا مَا أَخَذُوا فَقَسَمَهُ بَيْنَهُمْ .
Süleymân b. Harb bize anlattı; bize Cerîr b. Hâzim, Ya'lâ b. Hakîm'den anlattı; o Ebû Lübeyd'den [naklederek] şöyle demiştir: Kâbil (seferinde) Abdurrahman b. Semure ile birlikteydik. Müslümanlar bir ganimet ele geçirdiler ve onu (henüz taksim edilmeden) yağma etmeye giriştiler. Bunun üzerine [Abdurrahman] ayağa kalkıp bir hutbe okudu ve: "Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i yağmacılığı (nuhbâ) nehyederken işittim" dedi. Bunun üzerine halk aldıklarını geri getirdiler; o da ganimeti (usulüne uygun olarak) aralarında taksim etti.