2786. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ ذِي الْجَوْشَنِ، - رَجُلٍ مِنَ الضِّبَابِ - قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ أَنْ فَرَغَ مِنْ أَهْلِ بَدْرٍ بِابْنِ فَرَسٍ لِي يُقَالُ لَهَا الْقَرْحَاءُ فَقُلْتُ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي قَدْ جِئْتُكَ بِابْنِ الْقَرْحَاءِ لِتَتَّخِذَهُ قَالَ " لاَ حَاجَةَ لِي فِيهِ وَإِنْ شِئْتَ أَنْ أُقِيضَكَ بِهِ الْمُخْتَارَةَ مِنْ دُرُوعِ بَدْرٍ فَعَلْتُ " . قُلْتُ مَا كُنْتُ أُقِيضُهُ الْيَوْمَ بِغُرَّةٍ . قَالَ " فَلاَ حَاجَةَ لِي فِيهِ " .
Müsedded bize anlattı; Îsâ b. Yûnus bize anlattı; babası bana bildirdi; Ebû İshâk’tan; Dibâb kabilesinden bir adam olan Zü’l-Cevşen’den -naklettiğine göre- o şöyle demiştir: Bedir ashabıyla (savaşını) bitirdikten sonra (henüz Müslüman olmamışken) Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’e “Karhâ” denilen atımın bir yavrusunu getirdim ve: “Ey Muhammed! Karhâ’nın yavrusunu onu (binmek üzere) edinesin diye sana getirdim!” dedim. (Efendimiz): “Ona ihtiyacım yok. Eğer istersen Bedir’den (ganimet olarak) seçilen zırhlardan biriyle onu takas edebilirim.” buyurdu. Ben de: “Bugün onu hiçbir değerli şeye (gurretin) değişmem.” dedim. Bunun üzerine (Efendimiz): “Öyleyse ona ihtiyacım yok.” buyurdu.