2825. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي الْعُشَرَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَا تَكُونُ الذَّكَاةُ إِلاَّ مِنَ اللَّبَّةِ أَوِ الْحَلْقِ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ طَعَنْتَ فِي فَخِذِهَا لأَجْزَأَ عَنْكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا لاَ يَصْلُحُ إِلاَّ فِي الْمُتَرَدِّيَةِ وَالْمُتَوَحِّشِ .
Ahmed b. Yûnus bize anlattı; Hammâd b. Seleme bize anlattı; Ebü’l-Uşerâ’dan; o da babasından -naklettiğine göre- o şöyle demiştir: “Ey Allah'ın Resûlü! (Kurbanın) kesimi veya boğazlanması sadece gırtlağından veya boğazından mı olur?” (Efendimiz) buyurdu ki: “Eğer (zaruret halinde) onun buduna saplasaydın o dahi senin için yeterli olurdu.” Ebû Dâvud dedi ki: Bu (hüküm) sadece (kuyuya) düşen veya vahşileşip (yakalanamayan) hayvanlar için uygundur.