2826. Hadis
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، وَالْحَسَنُ بْنُ عِيسَى، مَوْلَى ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - زَادَ ابْنُ عِيسَى - وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالاَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ شَرِيطَةِ الشَّيْطَانِ . زَادَ ابْنُ عِيسَى فِي حَدِيثِهِ وَهِيَ الَّتِي تُذْبَحُ فَيُقْطَعُ الْجِلْدُ وَلاَ تُفْرَى الأَوْدَاجُ ثُمَّ تُتْرَكُ حَتَّى تَمُوتَ .
Hennâd b. es-Serî bize anlattı; Hasan b. Îsâ -İbnü'l-Mübârek'in azatlısı- bize İbnü'l-Mübârek'ten; o da Ma'mer'den; o da Amr b. Abdillâh'tan; o da İkrime'den; o da İbn Abbâs'tan -İbn Îsâ şunu da ekledi- ve Ebû Hüreyre'den -naklettiklerine göre- : Onlar (İbn Abbâs ve Ebû Hüreyre); Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in "şeytanın bıraktığı" (şerîtetü’ş-şeytân) kesiminden yasakladığını söylediler. İbn Îsâ kendi rivayetinde şunu ekledi: (Şeytanın bıraktığı kesim); sadece derisi kesilip şah damarları koparılmadan ölmeye terk edilen hayvandır.