2900. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، - فِي آخَرِينَ - قَالُوا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ بُدَيْلٍ، - يَعْنِي ابْنَ مَيْسَرَةَ - عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِي عَامِرٍ الْهَوْزَنِيِّ، عَنِ الْمِقْدَامِ الْكِنْدِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَنَا أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نَفْسِهِ فَمَنْ تَرَكَ دَيْنًا أَوْ ضَيْعَةً فَإِلَىَّ وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ وَأَنَا مَوْلَى مَنْ لاَ مَوْلَى لَهُ أَرِثُ مَالَهُ وَأَفُكُّ عَانَهُ وَالْخَالُ مَوْلَى مَنْ لاَ مَوْلَى لَهُ يَرِثُ مَالَهُ وَيَفُكُّ عَانَهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ الزُّبَيْدِيُّ عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ عَنِ ابْنِ عَائِذٍ عَنِ الْمِقْدَامِ وَرَوَاهُ مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ رَاشِدٍ قَالَ سَمِعْتُ الْمِقْدَامَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ يَقُولُ الضَّيْعَةُ مَعْنَاهُ عِيَالٌ .
Bize Süleyman b. Harb -başkalarıyla birlikte- anlattı; dediler ki: Bize Hammâd anlattı; Büdeyl’den; -yani İbn Meysere-; Ali b. Ebî Talha’dan; Râşid b. Sa’d’dan; Ebû Âmir el-Hevzenî’den; Mikdâm el-Kindî’den; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Ben ehl-i iman için kendi nefislerinden daha evlayım. Kim bir borç veya day’a (bakıma muhtaç aile) bırakırsa, o bana aittir. Kim bir mal bırakırsa, o mirasçılarınadır. Ben, mevlâsı olmayanın mevlâsıyım; onun malına mirasçı olurum ve esaret bağını çözerim. Dayı da, mevlâsı olmayanın mevlâsıdır; onun malına mirasçı olur ve esaret bağını çözer.” Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu Zübeydî, Râşid b. Sa’d’dan; İbn Âiz’den; Mikdâm’dan rivayet etti. Ve yine bunu Muâviye b. Sâlih, Râşid’den; “Mikdâm’dan işittim” diyerek rivayet etti. Ebû Dâvûd dedi ki: Day’a, iyâl (bakıma muhtaç aile) manasındadır.