2915. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ قُرِئَ عَلَى مَالِكٍ وَأَنَا حَاضِرٌ، قَالَ مَالِكٌ عَرَضَ عَلَىَّ نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ جَارِيَةً تَعْتِقُهَا فَقَالَ أَهْلُهَا نَبِيعُكِهَا عَلَى أَنَّ وَلاَءَهَا لَنَا . فَذَكَرَتْ عَائِشَةُ ذَاكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ يَمْنَعُكِ ذَلِكَ فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْتَقَ " .
Bize Kuteybe b. Saîd anlattı; dedi ki: Ben hazır iken Mâlik’e okundu; Mâlik dedi ki: Nâfi’ bana İbn Ömer’den arz etti; (rivayet edildiğine göre): Müminlerin annesi Âişe radıyallahu anhâ bir cariye satın alıp onu azat etmek istedi. (Cariyenin) sahipleri dediler ki: “Onu sana, velâsı (azatlılık hakkı) bize ait olmak şartıyla satarız.” Âişe, bunu Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e zikretti. (Resûlullah) buyurdu ki: “Bu (şart) seni engellemesin; çünkü velâ, azat edene aittir.”