1012. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ وَعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ وَلَمْ يَسْجُدْ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ حَتَّى يَقَّنَهُ اللَّهُ ذَلِكَ .
Bize Muhammed b. Yahyâ b. Fâris anlattı; bize Muhammed b. Kesîr anlattı; Evzâî'den; Zührî'den; Saîd b. el-Müseyyeb, Ebû Seleme ve Ubeydullâh b. Abdillâh’tan; Ebû Hüreyre'den; bu kıssa hakkında [şöyle nakletti]: “[Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem], Allah o hatayı kendisine kesin olarak bildirene (cemaatin teyidiyle emin olana) kadar sehiv secdelerini yapmadı.”