1013. Hadis
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ أَبَا بَكْرِ بْنَ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، بَلَغَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ وَلَمْ يَسْجُدِ السَّجْدَتَيْنِ اللَّتَيْنِ تُسْجَدَانِ إِذَا شَكَّ حَتَّى لَقَّاهُ النَّاسُ . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي بِهَذَا الْخَبَرِ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ وَعِمْرَانُ بْنُ أَبِي أَنَسٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالْعَلاَءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ وَلَمْ يَذْكُرْ أَنَّهُ سَجَدَ السَّجْدَتَيْنِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ الزُّبَيْدِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِيهِ وَلَمْ يَسْجُدْ سَجْدَتَىِ السَّهْوِ .
Bize Haccâc b. Ebî Ya‘kûb anlattı; bize Ya‘kûb –yani İbn İbrâhim– anlattı; bize babam anlattı; Sâlih'ten; İbn Şihâb'dan; Ebû Bekir b. Süleyman b. Ebî Hasme’nin kendisine haber verdiğine göre, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in bu haberi [olayı] hakkında kendisine şu ulaşmıştır: “[Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem] şüphe edildiğinde yapılan o iki secdeyi (sehiv secdesini), insanlar [hatanın vuku bulduğunu] kendisine ulaştırana (teyit edene) kadar yapmadı.” İbn Şihâb dedi ki: “Bana bu haberi ayrıca Saîd b. el-Müseyyeb, Ebû Hüreyre aracılığıyla haber verdi.” [İbn Şihâb devamla:] “Bana [ayrıca] Ebû Seleme b. Abdurrahman, Ebû Bekir b. el-Hâris b. Hişâm ve Ubeydullâh b. Abdillâh da haber verdiler” dedi. Ebû Dâvûd dedi ki: Onu Yahyâ b. Ebî Kesîr ve İmrân b. Ebî Enes, Ebû Seleme b. Abdurrahman’dan; el-Alâ b. Abdurrahman da babasından olmak üzere hepsi birden Ebû Hüreyre aracılığıyla bu kıssa hakkında rivayet ettiler; ancak [onların rivayetlerinde Peygamber’in sehiv] secdelerini yaptığı zikredilmedi. Ebû Dâvûd dedi ki: ez-Zübeydî de bunu Zührî aracılığıyla Ebû Bekir b. Süleyman b. Ebî Hasme’den, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [mürsel olarak] rivayet etti ve orada: ‘Sehiv secdelerini yapmadı’ [ifadesi] yer aldı.”