1059. Hadis
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ سُفْيَانُ بْنُ حَبِيبٍ خَبَّرَنَا عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ وَأَصَابَهُمْ مَطَرٌ لَمْ تَبْتَلَّ أَسْفَلُ نِعَالِهِمْ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يُصَلُّوا فِي رِحَالِهِمْ .
Bize Nasr b. Ali anlattı; Süfyân b. Habîb’in bize Hâlid el-Hazzâ’dan; Ebû Kilâbe’den; Ebû’l-Melih’ten; babasından [şöyle naklettiğine göre]: “Hudeybiye zamanında, bir cuma günü Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikteydi. Onlara, [henüz] ayakkabılarının altını bile ıslatmayacak kadar [az] bir yağmur isabet etmişti. Buna rağmen [Peygamber] onlara namazlarını konakladıkları yerlerde kılmalarını emretti.”