1092. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ - عَنِ الْعُمَرِيِّ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ خُطْبَتَيْنِ كَانَ يَجْلِسُ إِذَا صَعِدَ الْمِنْبَرَ حَتَّى يَفْرُغَ - أُرَاهُ قَالَ الْمُؤَذِّنُ - ثُمَّ يَقُومُ فَيَخْطُبُ ثُمَّ يَجْلِسُ فَلاَ يَتَكَلَّمُ ثُمَّ يَقُومُ فَيَخْطُبُ .
Bize Muhammed b. Süleyman el-Enbârî anlattı; bize Abdülvehhâb –yani İbn Atâ– anlattı; el-Ömerî'den; Nâfi'den; İbn Ömer'den; dedi ki: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem [cuma günü] iki hutbe verirdi. Minbere çıktığı zaman [oturur], müezzin [ezanı] bitirinceye kadar beklerdi. Sonra ayağa kalkıp hutbe verir, sonra [tekrar] oturup hiç konuşmazdı. Sonra [yine] ayağa kalkıp [ikinci] hutbeyi verirdi.”