498. Hadis
حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ مُوسَى الْخُتَّلِيُّ، وَزِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، - وَحَدِيثُ عَبَّادٍ أَتَمُّ - قَالاَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، - قَالَ زِيَادٌ أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ، - عَنْ أَبِي عُمَيْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ عُمُومَةٍ، لَهُ مِنَ الأَنْصَارِ قَالَ اهْتَمَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلصَّلاَةِ كَيْفَ يَجْمَعُ النَّاسَ لَهَا فَقِيلَ لَهُ انْصِبْ رَايَةً عِنْدَ حُضُورِ الصَّلاَةِ فَإِذَا رَأَوْهَا آذَنَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا فَلَمْ يُعْجِبْهُ ذَلِكَ قَالَ فَذُكِرَ لَهُ الْقُنْعُ - يَعْنِي الشَّبُّورَ - وَقَالَ زِيَادٌ شَبُّورَ الْيَهُودِ فَلَمْ يُعْجِبْهُ ذَلِكَ وَقَالَ " هُوَ مِنْ أَمْرِ الْيَهُودِ " . قَالَ فَذُكِرَ لَهُ النَّاقُوسُ فَقَالَ " هُوَ مِنْ أَمْرِ النَّصَارَى " . فَانْصَرَفَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَبْدِ رَبِّهِ وَهُوَ مُهْتَمٌّ لِهَمِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأُرِيَ الأَذَانَ فِي مَنَامِهِ - قَالَ - فَغَدَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَبَيْنَ نَائِمٍ وَيَقْظَانَ إِذْ أَتَانِي آتٍ فَأَرَانِي الأَذَانَ . قَالَ وَكَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ - رضى الله عنه - قَدْ رَآهُ قَبْلَ ذَلِكَ فَكَتَمَهُ عِشْرِينَ يَوْمًا - قَالَ - ثُمَّ أَخْبَرَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ " مَا مَنَعَكَ أَنْ تُخْبِرَنِي " . فَقَالَ سَبَقَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ فَاسْتَحْيَيْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا بِلاَلُ قُمْ فَانْظُرْ مَا يَأْمُرُكَ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ فَافْعَلْهُ " . قَالَ فَأَذَّنَ بِلاَلٌ . قَالَ أَبُو بِشْرٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو عُمَيْرٍ أَنَّ الأَنْصَارَ تَزْعُمُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ لَوْلاَ أَنَّهُ كَانَ يَوْمَئِذٍ مَرِيضًا لَجَعَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُؤَذِّنًا .
Bize Abbâd b. Mûsâ el-Huttelî ve Ziyâd b. Eyyûb anlattılar; –Abbâd'ın hadisi daha tamdır–; her ikisi dediler ki: Bize Huşeym anlattı; Ebû Bişr'den; –Ziyâd: “Bize Ebû Bişr haber verdi.” dedi–; Ebû Umeyr b. Enes'ten; onun Ensar'dan olan amcalarından; [nakledildiğine göre] şöyle dedi: Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem namaz için insanları nasıl toplayacağı hususunda dertlendi (kaygılandı). Kendisine: “Namaz vakti geldiğinde bir sancak dik; onu gördüklerinde birbirlerine haber verirler.” denildi; fakat [Peygamber] bunu beğenmedi. Ravi dedi ki: Kendisine boynuz (kun') –yani şebbûr– zikredildi. Ziyâd: “Yahudilerin şebbûru (borusu).” dedi. [Peygamber] bunu da beğenmedi ve: “O, Yahudilerin işindendir.” buyurdu. Ravi dedi ki: Kendisine nâkūs (çan) zikredildi; [Peygamber]: “O, Hristiyanların işindendir.” buyurdu. Bunun üzerine Abdullâh b. Zeyd b. Abdi Rabbih, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in bu derdiyle dertlenmiş olarak [oradan] ayrıldı ve uykusunda ona ezan gösterildi. Ravi dedi ki: Sabahleyin Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e gidip ona haber verdi ve: “Ey Allah'ın Resulü! Ben uyku ile uyanıklık arasındayken birisi bana gelip ezanı gösterdi (öğretti).” dedi. Ravi dedi ki: Ömer b. el-Hattâb radıyallâhu anh da ondan önce bunu görmüştü fakat yirmi gün boyunca gizlemişti. Ravi dedi ki: Sonra Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’e [durumu] haber verince [Peygamber] ona: “Bana haber vermene ne engel oldu?” buyurdu. [Ömer]: ‘Abdullâh b. Zeyd benden önce davranınca utandım.’ dedi. Bunun üzerine Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Ey Bilâl! Kalk, Abdullâh b. Zeyd sana ne emrediyorsa (söylüyorsa) bak ve onu yap.” buyurdu. Ravi dedi ki: Bunun üzerine Bilâl ezan okudu. Ebû Bişr dedi ki: Ebû Umeyr bana haber verdi ki; Ensar, Abdullâh b. Zeyd o gün hasta olmasaydı Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in onu müezzin yapacağını iddia ederlerdi (söylerlerdi).