557. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ، أَنَّ أَبَا عُثْمَانَ، حَدَّثَهُ عَنْ أُبَىِّ بْنِ كَعْبٍ، قَالَ كَانَ رَجُلٌ لاَ أَعْلَمُ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ مِمَّنْ يُصَلِّي الْقِبْلَةَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ أَبْعَدَ مَنْزِلاً مِنَ الْمَسْجِدِ مِنْ ذَلِكَ الرَّجُلِ وَكَانَ لاَ تُخْطِئُهُ صَلاَةٌ فِي الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ لَوِ اشْتَرَيْتَ حِمَارًا تَرْكَبُهُ فِي الرَّمْضَاءِ وَالظُّلْمَةِ . فَقَالَ مَا أُحِبُّ أَنَّ مَنْزِلِي إِلَى جَنْبِ الْمَسْجِدِ فَنُمِيَ الْحَدِيثُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ عَنْ قَوْلِهِ ذَلِكَ فَقَالَ أَرَدْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يُكْتَبَ لِي إِقْبَالِي إِلَى الْمَسْجِدِ وَرُجُوعِي إِلَى أَهْلِي إِذَا رَجَعْتُ . فَقَالَ " أَعْطَاكَ اللَّهُ ذَلِكَ كُلَّهُ أَنْطَاكَ اللَّهُ جَلَّ وَعَزَّ مَا احْتَسَبْتَ كُلَّهُ أَجْمَعَ " .
Bize Abdullâh b. Muhammed en-Nüfeylî anlattı; bize Züheyr anlattı; bize Süleyman et-Teymî anlattı; Ebû Osmân'ın kendisine Übey b. Ka'b'dan naklen anlattığına göre; [Übey] şöyle dedi: “Medine halkından olup da kıbleye doğru namaz kılanlar arasında evi o adamınkinden daha uzak birini tanımıyorum. Buna rağmen mesciddeki hiçbir namazı kaçırmazdı. Ona: «Keşke sıcaklarda ve karanlıkta binmek üzere bir eşek satın alsaydın.» dedim. O: «Evimin mescidin yanıbaşında olmasını istemem.» dedi. Bu söz Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e ulaştırıldı. [Peygamber] ona bu sözünün sebebini sordu. O: «Ey Allah’ın Resulü! Mescide gidişimin de, aileme dönüşümün de bana yazılmasını istedim.» dedi. Bunun üzerine [Peygamber]: “Allah sana bunların hepsini verdi; Allah Celle ve Azze umduğun şeylerin tamamını sana ihsan etti.” buyurdu.”