607. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا زَيْدٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْحُبَابِ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَالِحٍ، حَدَّثَنِي حُصَيْنٌ، مِنْ وَلَدِ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ عَنْ أُسَيْدِ بْنِ حُضَيْرٍ، أَنَّهُ كَانَ يَؤُمُّهُمْ - قَالَ - فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعُودُهُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ إِمَامَنَا مَرِيضٌ . فَقَالَ " إِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هذا الْحَدِيثُ لَيْسَ بِمُتَّصِلٍ .
Bize Abde b. Abdullah anlattı; Zeyd (yani İbnü’l-Hubâb) bize haber verdi; Muhammed b. Sâlih’den; Husayn —ki Sa’d b. Muâz’ın torunlarından/evladından biridir— bana anlattı; Üseyd b. Hudayr’dan [nakledildiğine göre] o onlara (topluluğa) imamlık yapıyordu. [Husayn] dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu (Üseyd’i) ziyarete geldi. [Cemaat]: “Ey Allah’ın Resulü! İmamımız hasta” dediler. Bunun üzerine [Resûlullah]: “Eğer o oturarak kılarsa siz de oturarak kılın” buyurdu. Ebû Dâvûd dedi ki: Bu hadis [isnâd açısından] muttasıl değildir.