637. Hadis
حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ أَسْبَلَ إِزَارَهُ فِي صَلاَتِهِ خُيَلاَءَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي حِلٍّ وَلاَ حَرَامٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا جَمَاعَةٌ عَنْ عَاصِمٍ مَوْقُوفًا عَلَى ابْنِ مَسْعُودٍ مِنْهُمْ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَحَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ وَأَبُو الأَحْوَصِ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ .
Bize Zeyd b. Ahzem anlattı; bize Ebû Dâvûd anlattı; Ebû Avâne’den; Âsım’dan; Ebû Osmân’dan; İbn Mes’ûd’tan [nakledildiğine göre] o şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işitmiş: “Kim kibirlenerek (gururla) namazda izârını [yerlere kadar] uzatırsa (sarkıtırsa), Allah nezdinde onun helallerden (rahmetten) ve haramlardan (korunmadan) bir nasibi yoktur.” Ebû Dâvûd dedi ki: Bir grup râvi bunu Âsım’dan, İbn Mes’ûd’un kendi sözü (mevkuf) olarak rivayet etmiştir. Hammâd b. Seleme, Hammâd b. Zeyd, Ebû’l-Ahvas ve Ebû Muâviye bunlardandır.