715. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جِئْتُ عَلَى حِمَارٍ ح وَحَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَقْبَلْتُ رَاكِبًا عَلَى أَتَانٍ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ، قَدْ نَاهَزْتُ الاِحْتِلاَمَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِالنَّاسِ بِمِنًى فَمَرَرْتُ بَيْنَ يَدَىْ بَعْضِ الصَّفِّ فَنَزَلْتُ فَأَرْسَلْتُ الأَتَانَ تَرْتَعُ وَدَخَلْتُ فِي الصَّفِّ فَلَمْ يُنْكِرْ ذَلِكَ أَحَدٌ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا لَفْظُ الْقَعْنَبِيِّ وَهُوَ أَتَمُّ . قَالَ مَالِكٌ وَأَنَا أَرَى ذَلِكَ وَاسِعًا إِذَا قَامَتِ الصَّلاَةُ .
Bize Osmân b. Ebî Şeybe anlattı; bize Süfyân b. Uyeyne anlattı; ez-Zührî’den; Ubeydullah b. Abdullah’tan; İbn Abbâs’tan [nakledildiğine göre]. (H) Ve bize el-Ka’nebî anlattı; Mâlik’ten; İbn Şihâb’dan; Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe’den; İbn Abbâs’tan [nakledildiğine göre] o şöyle demiştir: “Ben o günlerde büluğa ermek üzere olan bir çocuktum; bir dişi eşeğe [atân] binmiş olarak geldim. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Minâ’da insanlara namaz kıldırıyordu. [Önlerindeki] safın bir kısmından geçtim ve sonra [eşekten] indim. Dişi eşeği otlasın diye serbest bıraktım ve [kendim] safa girdim. Bu yaptığıma kimse itiraz etmedi. Ebû Dâvûd dedi ki: Bu metin el-Ka’nebî’ye aittir ve daha tamdır. Mâlik dedi ki: “Namaz kılındığı zaman [safın önünden geçmeyi] bir sakıncası olmayan bir durum olarak görüyorum.”