Namaz Kitabı

Ebu Davud · Sünen-i Ebu Davud (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

741. Hadis

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ وَيَرْفَعُ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ الصَّحِيحُ قَوْلُ ابْنِ عُمَرَ وَلَيْسَ بِمَرْفُوعٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى بَقِيَّةُ أَوَّلَهُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَسْنَدَهُ وَرَوَاهُ الثَّقَفِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ أَوْقَفَهُ عَلَى ابْنِ عُمَرَ وَقَالَ فِيهِ وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ يَرْفَعُهُمَا إِلَى ثَدْيَيْهِ وَهَذَا هُوَ الصَّحِيحُ ‏.‏ قال أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ وَمَالِكٌ وَأَيُّوبُ وَابْنُ جُرَيْجٍ مَوْقُوفًا وَأَسْنَدَهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَحْدَهُ عَنْ أَيُّوبَ وَلَمْ يَذْكُرْ أَيُّوبُ وَمَالِكٌ الرَّفْعَ إِذَا قَامَ مِنَ السَّجْدَتَيْنِ وَذَكَرَهُ اللَّيْثُ فِي حَدِيثِهِ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ فِيهِ قُلْتُ لِنَافِعٍ أَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَجْعَلُ الأُولَى أَرْفَعَهُنَّ قَالَ لاَ سَوَاءً ‏.‏ قُلْتُ أَشِرْ لِي ‏.‏ فَأَشَارَ إِلَى الثَّدْيَيْنِ أَوْ أَسْفَلَ مِنْ ذَلِكَ ‏.‏

Bize Nasr b. Alî anlattı; bize Abdül’alâ anlattı; bize Ubeydullah anlattı; Nâfi’den; İbn Ömer’den [nakledildiğine göre] o, namaza girdiğinde tekbir getirir ve ellerini kaldırırdı; rükûya vardığında, “Semiallahü limen hamideh” dediğinde ve iki rekâttan [üçüncüye] kalktığında da ellerini kaldırırdı. O [İbn Ömer] bunu Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e isnat ederdi [ondan merfû olarak rivayet ederdi]. Ebû Dâvûd dedi ki: Sahih olan, bunun İbn Ömer’in sözü olmasıdır [mevkūf olarak kalmasıdır]; merfû değildir. Ebû Dâvûd dedi ki: Bakiyye, Ubeydullah’tan bu hadisin baş tarafını rivayet edip onu [Nebi’ye] isnat etti. es-Sekafî ise Ubeydullah’tan rivayet ederek [hadisi] İbn Ömer’de bıraktı [mevkūf saydı] ve rivayetinde şöyle dedi: “İki rekâttan [üçüncüye] kalktığında ellerini göğüsleri [sedyeeyhi] hizasına kadar kaldırırdı.” Sahih olan da budur. Ebû Dâvûd dedi ki: Bunu el-Leys b. Sa’d, Mâlik, Eyyûb ve İbn Cüreyc [de] mevkūf olarak rivayet ettiler; Hammâd b. Seleme ise tek başına Eyyûb’dan [rivayet ederek] bunu [Nebi’ye] isnat etti. Eyyûb ve Mâlik, iki secdeden [ikinci rekâttan] kalkınca [elleri] kaldırmayı zikretmediler; el-Leys ise kendi rivayetinde bunu zikretti. İbn Cüreyc bu rivayette şöyle demiştir: Nâfi’ye: “İbn Ömer [ellerini] başlangıçta diğerlerinden daha fazla mı kaldırırdı?” diye sordum. O: “Hayır, hepsi seviye olarak aynıydı” dedi. “Bana [nasıl olduğunu] işaretle göster” dedim; o da göğüsleri hizasını veya ondan biraz daha aşağısını işaret etti.