742. Hadis
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا ابْتَدَأَ الصَّلاَةَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا دُونَ ذَلِكَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يَذْكُرْ رَفْعَهُمَا دُونَ ذَلِكَ . أَحَدٌ غَيْرَ مَالِكٍ فِيمَا أَعْلَمُ .
Bize el-Ka’nebî anlattı; Mâlik’ten; Nâfi’den; Abdullah b. Ömer’den [nakledildiğine göre] o, namaza başladığında ellerini omuzlarının hizasına kadar kaldırırdı; rükûdan başını kaldırdığında ise [ellerini] başlangıçtakinden daha az [seviyede] kaldırırdı. Ebû Dâvûd dedi ki: Bildiğim kadarıyla Mâlik’ten başka hiç kimse [rivayetinde] “(rükûdan başını kaldırınca) onları başlangıçtakinden daha az kaldırırdı” ifadesini zikretmedi.