763. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، أَخْبَرَنَا حَمَّادٌ، عَنْ قَتَادَةَ، وَثَابِتٍ، وَحُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، جَاءَ إِلَى الصَّلاَةِ وَقَدْ حَفَزَهُ النَّفَسُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَتَهُ قَالَ " أَيُّكُمُ الْمُتَكَلِّمُ بِالْكَلِمَاتِ فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا " . فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ وَقَدْ حَفَزَنِي النَّفَسُ فَقُلْتُهَا . فَقَالَ " لَقَدْ رَأَيْتُ اثْنَىْ عَشَرَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَرْفَعُهَا " . وَزَادَ حُمَيْدٌ فِيهِ " وَإِذَا جَاءَ أَحَدُكُمْ فَلْيَمْشِ نَحْوَ مَا كَانَ يَمْشِي فَلْيُصَلِّ مَا أَدْرَكَهُ وَلْيَقْضِ مَا سَبَقَهُ " .
Bize Mûsâ b. İsmâîl anlattı; bize Hammâd bildirdi; Katâde, Sâbit ve Humeyd’den; Enes b. Mâlik’ten [nakledildiğine göre]: Bir adam nefes nefese [hafezehu’n-nefesü] kalmış halde namaza geldi ve “Allâhu ekber, elhamdülillâhi hamden kesîran tayyiben mübâreken fîh (Allah en büyüktür. Allah’a, tertemiz ve mübarek kılındığı çokça hamdler olsun)” dedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem namazı bitirince: “Az önceki o sözleri söyleyen hanginizdir? Zira o kişi [yanlış veya] sakıncalı bir şey söylemiş değildir” buyurdu. Bunun üzerine o adam: “Bendim ey Allah’ın Resûlü; [namaza yetişmek için acele edince] nefes nefese kalmıştım, ben de o yüzden böyle dedim” cevabını verdi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “On iki meleğin, bu sözü [Allah katına] hangimiz yükseltecek diye birbirleriyle yarıştıklarını [yebtedirûnehâ] gördüm” buyurdu. Humeyd [rivayetinde şu ziyadeyi de] yaptı: “[Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu:] Biriniz namaza geldiğinde [her zamanki] adımlarıyla yürüsün; yetiştiği kadarını [imamla] kılsın, yetişemediğini ise [sonradan] tamamlasın.”