789. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ، وَبِشْرُ بْنُ بَكْرٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لأَقُومُ إِلَى الصَّلاَةِ وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُطَوِّلَ فِيهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَوَّزُ كَرَاهِيَةَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ " .
Bize Abdurrahmân b. İbrâhîm anlattı; bize Ömer b. Abdülvâhid ve Bişr b. Bekr anlattılar; el-Evzâî’den; Yahyâ b. Ebî Kesîr’den; Abdullah b. Ebî Katâde’den; babasından [Ebû Katâde’den; nakledildiğine göre] Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: “Şüphesiz ben, [kıraati] uzatmak isteyerek namaza duruyorum; [ancak] bir çocuğun ağlamasını işitince, annesine meşakkat vermekten çekindiğim [kerâhiyete en eşukka] için namazı kısa tutuyorum [etecevezü].”