790. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، سَمِعَهُ مِنْ، جَابِرٍ قَالَ كَانَ مُعَاذٌ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَؤُمُّنَا - قَالَ مَرَّةً ثُمَّ يَرْجِعُ فَيُصَلِّي بِقَوْمِهِ - فَأَخَّرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً الصَّلاَةَ - وَقَالَ مَرَّةً الْعِشَاءَ - فَصَلَّى مُعَاذٌ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ جَاءَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ فَقَرَأَ الْبَقَرَةَ فَاعْتَزَلَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَصَلَّى فَقِيلَ نَافَقْتَ يَا فُلاَنُ . فَقَالَ مَا نَافَقْتُ . فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ مُعَاذًا يُصَلِّي مَعَكَ ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَؤُمُّنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّمَا نَحْنُ أَصْحَابُ نَوَاضِحَ وَنَعْمَلُ بِأَيْدِينَا وَإِنَّهُ جَاءَ يَؤُمُّنَا فَقَرَأَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ . فَقَالَ " يَا مُعَاذُ أَفَتَّانٌ أَنْتَ أَفَتَّانٌ أَنْتَ اقْرَأْ بِكَذَا اقْرَأْ بِكَذَا " . قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ بِـ { سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى } { وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى } فَذَكَرْنَا لِعَمْرٍو فَقَالَ أُرَاهُ قَدْ ذَكَرَهُ .
Bize Ahmed b. Hanbel anlattı; bize Süfyân anlattı; Amr’dan; o da Câbir’den işitmiş; [Câbir] şöyle demiştir: Muâz [b. Cebel], Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber namaz kılar, sonra döner ve bize imamlık yapardı [bir keresinde «kavmine namaz kıldırırdı» denildi]. Bir gece Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem namazı [bir keresinde «yatsı namazını» denildi] geciktirdi. Muâz, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber namaz kıldı, sonra gelip kavmine imamlık yaptı ve Bakara sûresini [okumaya] başladı. Bunun üzerine cemaatten bir adam kenera çekilip [namazını tek başına] kıldı. Kendisine: “Ey falan! Münafık mı oldun?” denilince, o: “Hayır, münafık olmadım” cevabını verdi. Adam Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e gelerek: “Ey Allah’ın Resûlü! Muâz seninle beraber namaz kılıyor, sonra dönüp bize imamlık yapıyor. Bizler ise sulama develeri [nevâdıh] sahibi olan ve elleriyle çalışan insanlarız. O bize imamlık için geldiğinde [kıraate] Bakara sûresi ile başladı” dedi. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Ey Muâz! Sen bir fitneci [fettân] misin? Sen bir fitneci misin? [Namazda] şu ve şu [sûreleri] oku” buyurdu. Ebû’z-Zübeyr [Efendimiz’in]; “Sebbıhısme rabbike’l-a’lâ” ve “ve’l-leyli izâ yağşâ” [sûrelerini oku buyurduğunu] bildirdi. Biz bunu Amr’a zikredince o da: “Zannedersem [Süfyân] bunu zikretmişti” dedi.