Namaz Kitabı

Ebu Davud · Sünen-i Ebu Davud (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

828. Hadis

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، - الْمَعْنَى - عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى الظُّهْرَ فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَرَأَ خَلْفَهُ ‏{‏ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى ‏}‏ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ ‏"‏ أَيُّكُمْ قَرَأَ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا رَجُلٌ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ قَدْ عَرَفْتُ أَنَّ بَعْضَكُمْ خَالَجَنِيهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ أَبُو الْوَلِيدِ فِي حَدِيثِهِ قَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ لِقَتَادَةَ أَلَيْسَ قَوْلُ سَعِيدٍ أَنْصِتْ لِلْقُرْآنِ قَالَ ذَاكَ إِذَا جَهَرَ بِهِ ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ كَثِيرٍ فِي حَدِيثِهِ قَالَ قُلْتُ لِقَتَادَةَ كَأَنَّهُ كَرِهَهُ ‏.‏ قَالَ لَوْ كَرِهَهُ نَهَى عَنْهُ ‏.‏

Bize Ebü’l-Velîd et-Tayâlisî anlattı; bize Şu’be anlattı. (H) Bize Muhammed b. Kesîr el-Abdî de anlattı; bize Şu’be bildirdi; —mana birdir— Katâde’den; Zürâre’den; İmrân b. Husayn’dan [nakledildiğine göre]: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem öğle [zuhr] namazını kıldırdı. Bir adam geldi ve [namazda] onun arkasında “Sebbih isme rabbike’l-A‘lâ” [A‘lâ sûresi] sûresini okudu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem namazı bitirince: “Hanginiz okudu?” diye sordu. Sahâbîler: “Bir adam [okudu]” dediler. Bunun üzerine: “[Namazda] birinizin kıraat konusunda benimle çekiştiğini [okuduğumu benden kaptığını/paylaştığını / hâlecenîhâ] sezmiştim” buyurdu. Ebû Dâvûd dedi ki: Ebü’l-Velîd kendi rivayetinde şöyle demiştir: Şu’be dedi ki: Katâde’ye; “Saîd [b. el-Müseyyeb]; ‘Kur’an okunduğunda susup dinleyin’ demiyor mu?” diye sordum. O: “Bu, [kıraatin] sesli yapıldığı zamanlar içindir” dedi. İbn Kesîr rivayetinde ise râvî şöyle demiştir: Katâde’ye; “Sanki Resûlullah bundan hoşlanmamış [kerih görmüş] gibidir?” dedim. O da: “Eğer hoşlanmasaydı [kerih görseydi] onu yasaklardı” cevabını verdi.