845. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ طَاوُسًا، يَقُولُ قُلْنَا لاِبْنِ عَبَّاسٍ فِي الإِقْعَاءِ عَلَى الْقَدَمَيْنِ فِي السُّجُودِ . فَقَالَ هِيَ السُّنَّةُ . قَالَ قُلْنَا إِنَّا لَنَرَاهُ جَفَاءً بِالرَّجُلِ . فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ هِيَ سُنَّةُ نَبِيِّكَ صلى الله عليه وسلم .
Bize Yahyâ b. Maîn anlattı; bize Haccâc b. Muhammed anlattı; İbn Cüreyc’den; Ebü’z-Zübeyr bana, Tâvûs’u şöyle derken işittiğini bildirdi: İbn Abbâs’a [radıyallahu anhuma]; secdede iken [veya iki secde arasında] iki ayak üzerine [topuklara] çömelerek oturmak [ik‘â] hakkında sorduk. O: “Bu sünnettir” dedi. Biz: “Doğrusu biz bunu insana [namaz kılana] bir ağırlık/eziyet [cefâ] olarak görüyoruz” dedik. Bunun üzerine İbn Abbâs: “[Aksine] o, senin Nebi’nin sallallâhu aleyhi ve sellem sünnetidir” cevâbını verdi.