892. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ - عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، رَفَعَهُ قَالَ " إِنَّ الْيَدَيْنِ تَسْجُدَانِ كَمَا يَسْجُدُ الْوَجْهُ فَإِذَا وَضَعَ أَحَدُكُمْ وَجْهَهُ فَلْيَضَعْ يَدَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ فَلْيَرْفَعْهُمَا " .
Bize Ahmed b. Hanbel anlattı; bize İsmâil –yani İbn İbrâhim– anlattı; Eyyûb'dan; Nâfi'den; İbn Ömer'den [naklen Peygamber'e] merfu olarak şöyle dedi: “Şüphesiz iki el de yüzün secde ettiği gibi secde eder. Biriniz yüzünü [yere] koyduğunda ellerini de koysun; kaldırdığında ise onları da kaldırsın.”