948. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْوَابِصِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ شَيْبَانَ، عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، قَالَ قَدِمْتُ الرَّقَّةَ فَقَالَ لِي بَعْضُ أَصْحَابِي هَلْ لَكَ فِي رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ قُلْتُ غَنِيمَةٌ فَدَفَعْنَا إِلَى وَابِصَةَ قُلْتُ لِصَاحِبِي نَبْدَأُ فَنَنْظُرُ إِلَى دَلِّهِ فَإِذَا عَلَيْهِ قَلَنْسُوَةٌ لاَطِئَةٌ ذَاتُ أُذُنَيْنِ وَبُرْنُسُ خَزٍّ أَغْبَرُ وَإِذَا هُوَ مُعْتَمِدٌ عَلَى عَصًا فِي صَلاَتِهِ فَقُلْنَا بَعْدَ أَنْ سَلَّمْنَا . فَقَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ قَيْسٍ بِنْتُ مِحْصَنٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا أَسَنَّ وَحَمَلَ اللَّحْمَ اتَّخَذَ عَمُودًا فِي مُصَلاَّهُ يَعْتَمِدُ عَلَيْهِ .
Bize Abdüsselâm b. Abdurrahmân el-Vâbisî anlattı; bize babam anlattı; Şeybân'dan; Husayn b. Abdurrahmân'dan; Hilâl b. Yesâf'tan; [nakledildiğine göre] şöyle dedi: “Rakka'ya gelmiştim. Bazı arkadaşlarım bana: «Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından olan bir zatın yanına gitmek ister misin?» dediler. Ben de: «Bu bulunmaz bir fırsattır (ganimettir)!» dedim. Vâbisa'nın yanına gittik. Arkadaşıma: «Önce onun hal ve hareketlerine (edebine) bakalım.» dedim. Bir de baktık ki üzerinde [başını saran] kulaklı ve yapışık bir kalansuve (başlık) ile tozlu, ipekli bir bürnus (kapüşonlu pelerin) vardı. Namazında da bir asâya dayanıyordu. Selam verdikten sonra [asâyı] sorduk. Şöyle dedi: Ümmü Kays bint Mihsan bana; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem yaşlanıp vücudu ağırlaşınca namaz kıldığı yerde üzerine dayanmak için bir direk edindiğini anlattı.”