2968. Hadis
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ عُقَيْلِ بْنِ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رضى الله عنه تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكَ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ مِنْ هَذَا الْمَالِ " . وَإِنِّي وَاللَّهِ لاَ أُغَيِّرُ شَيئًا مِنْ صَدَقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ حَالِهَا الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه أَنْ يَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلاَمُ مِنْهَا شَيْئًا .
Bize Yezîd b. Hâlid b. Abdullâh b. Mevheb el-Hemdânî anlattı; bize el-Leys b. Sa’d, Ukayl b. Hâlid’den anlattı; o ez-Zührî’den; o Urve b. ez-Zübeyr’den; o da Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in zevcesi Âişe (radıyallâhu anhâ)’dan şöyle nakletmiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in kızı Fâtıma (aleyhessalâm), Ebû Bekir es-Sıddîk (radıyallâhu anh)’a (haber) gönderip ondan; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in Medine’deki fey’inden, Fedek’ten ve Hayber humusu (beşte biri)’nden kalan mirasını talep etti. Ebû Bekir: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: ‘Biz miras bırakmayız; arkamızda bıraktığımız her şey sadakadır. Muhammed’in ailesi ancak bu maldan (geçimini) yer’ buyurdu. Vallahi ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in sadakalarından (vakıf mallarından) hiçbirini; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem devrinde bulundukları halden başka bir hale çevirmeyeceğim ve o mallarda Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ne yaptıysa ben de mutlaka onu yapacağım” dedi. Böylece Ebû Bekir (radıyallâhu anh), o mallardan Fâtıma’ya (aleyhessalâm) bir şey vermeyi kabul etmedi.