2983. Hadis
حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، يَقُولُ وَلاَّنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خُمُسَ الْخُمُسِ فَوَضَعْتُهُ مَوَاضِعَهُ حَيَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَيَاةَ أَبِي بَكْرٍ وَحَيَاةَ عُمَرَ فَأُتِيَ بِمَالٍ فَدَعَانِي فَقَالَ خُذْهُ . فَقُلْتُ لاَ أُرِيدُهُ . قَالَ خُذْهُ فَأَنْتُمْ أَحَقُّ بِهِ . قُلْتُ قَدِ اسْتَغْنَيْنَا عَنْهُ فَجَعَلَهُ فِي بَيْتِ الْمَالِ .
Bize Abbâs b. Abdülazîm anlattı; bize Yahyâ b. Ebî Bükeyr anlattı; bize Ebû Ca’fer er-Râzî, Mutarrif’ten; o da Abdurrahman b. Ebî Leylâ’dan şöyle nakletmiştir: Alî (radıyallâhu anh)’ın şöyle dediğini işittim: “Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem humusun (beşte birin içindeki) beşte bir (payı olan akrabalık hissesinin) yönetimini bana verdi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in hayatında, Ebû Bekir’in hayatında ve Ömer’in hayatında ben onu gerekli yerlere sarf ettim. (Sonra Ömer döneminde) bir mal getirildi; Ömer beni çağırdı ve: ‘Onu al’ dedi. Ben: ‘Onu istemiyorum’ dedim. ‘Al onu, siz ona daha layıksınız’ dedi. Ben: ‘Bizim ona ihtiyacımız kalmadı (biz ondan müstagniyiz)’ dedim. Bunun üzerine o malı beytülmale (ortak hazineye) koydu.”