3099. Hadis
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ عَلِيٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ لَمْ يَذْكُرِ الْخَرِيفَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ مَنْصُورٌ عَنِ الْحَكَمِ أَبِي حَفْصٍ كَمَا رَوَاهُ شُعْبَةُ .
Bize Osman b. Ebî Şeybe tahdis etti; bize Ebû Muâviye tahdis etti; bize el-A’meş; el-Hakem’den; o Abdurrahmân b. Ebî Leylâ’dan; o Ali’den; o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den (önceki hadisin) manasını tahdis etti; (rivayetinde) 'harîf' kelimesini zikretmedi. Ebû Dâvud dedi ki: Bunu Mansûr da el-Hakem Ebû Hafs’tan, Şu’be’nin rivayet ettiği gibi rivayet etmiştir.