3214. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ نَاجِيَةَ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ عَلِيٍّ، عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّ عَمَّكَ الشَّيْخَ الضَّالَّ قَدْ مَاتَ . قَالَ " اذْهَبْ فَوَارِ أَبَاكَ ثُمَّ لاَ تُحْدِثَنَّ شَيْئًا حَتَّى تَأْتِيَنِي " . فَذَهَبْتُ فَوَارَيْتُهُ وَجِئْتُهُ فَأَمَرَنِي فَاغْتَسَلْتُ وَدَعَا لِي .
Bize Musadded anlattı; bize Yahyâ bildirdi; Süfyân’dan; Ebû İshâk’ın kendisine şöyle bildirdiğini söyledi; Nâciye b. Ka’b’dan; Ali aleyhisselâm’dan [nakledildiğine göre] o, şöyle demiştir: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e: “Senin şu yaşlı ve yolunu şaşırmış amcan (Ebû Tâlib) öldü” dedim. O da: “Git ve babanı [toprağa] göm. Sonra yanıma gelinceye kadar [başka] hiçbir şey yapma” buyurdu. Gittim, onu gömdüm ve [Rasûlullah’ın] yanına geldim. Bana [yıkanmamı] emretti, yıkandım; sonra da benim için dua etti.