3243. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، وَهَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ هُوَ فِيهَا فَاجِرٌ لِيَقْتَطِعَ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " . فَقَالَ الأَشْعَثُ فِيَّ وَاللَّهِ كَانَ ذَلِكَ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ رَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ أَرْضٌ فَجَحَدَنِي فَقَدَّمْتُهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَلَكَ بَيِّنَةٌ " . قُلْتُ لاَ . قَالَ لِلْيَهُودِيِّ " احْلِفْ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذًا يَحْلِفُ وَيَذْهَبُ بِمَالِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً } إِلَى آخِرِ الآيَةِ .
Bize Muhammed b. İsa ve Hennâd b. es-Serî anlattılar; (ikisinin de naklettiği mana birdir) dediler ki: Bize Ebû Muâviye anlattı; bize el-A'meş, Şakîk'ten anlattı; o da Abdullah'tan [naklettiğine göre]; o şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "Kim Müslüman bir kimsenin malını elinden almak maksadıyla yalan (fecir) bir yemin ederse, Allah'ın huzuruna O'nun gazabına uğramış olarak çıkar" buyurdu. (Ravi dedi ki): Eş'as (b. Kays): "Vallahi bu (hadis) benim hakkımda (meydana gelen bir olay sebebiyle) söylenmiştir" dedi. Benimle Yahudi bir adam arasında bir arazi (meselesi) vardı, adam (hakkımı) inkâr etti. Ben de onu Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in huzuruna çıkardım. Hz. Peygamber bana: "(Senin bir) delilin var mı?" diye sordu. Ben de: "Hayır" dedim. Bunun üzerine (Efendimiz) Yahudiye: "Yemin et" buyurdu. Ben: "Ey Allah'ın Resûlü! O (adam Allah'tan korkmaz), yemin eder ve malımı alıp götürür" dedim. Bunun üzerine Allah Teâlâ: "Allah'a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir paraya satanlara gelince..." (Âl-i İmrân, 77) ayetini sonuna kadar indirdi.