3283. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنِ الشَّرِيدِ، : أَنَّ أُمَّهُ، أَوْصَتْهُ أَنْ يُعْتِقَ، عَنْهَا رَقَبَةً مُؤْمِنَةً فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّي أَوْصَتْ أَنْ أُعْتِقَ عَنْهَا رَقَبَةً مُؤْمِنَةً وَعِنْدِي جَارِيَةٌ سَوْدَاءُ نُوبِيَّةٌ فَذَكَرَ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَرْسَلَهُ لَمْ يَذْكُرِ الشَّرِيدَ .
Bize Mûsâ b. İsmâil anlattı; bize Hammâd, Muhammed b. Amr’dan; o Ebû Seleme’den; o da eş-Şerîd’den [naklettiğine göre]: “Annesi, kendi adına mümin bir köle azat etmesini vasiyet etmişti. Bunun üzerine Nebi’nin sallallâhu aleyhi ve sellem yanına gelip: ‘Ey Allah’ın Resûlü! Annem kendi adına mümin bir köle azat etmemi vasiyet etti. Benim ise siyahî Nubyeli bir cariyem var’ dedi ve (önceki hadisin) bir benzerini zikretti.” Ebû Dâvûd dedi ki: “Hâlid b. Abdillâh bu hadisi mürsel olarak nakletmiş ve eş-Şerîd’i zikretmemiştir.”