3282. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الْحَجَّاجِ الصَّوَّافِ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ الْحَكَمِ السُّلَمِيِّ، قَالَ قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ جَارِيَةٌ لِي صَكَكْتُهَا صَكَّةً . فَعَظَّمَ ذَلِكَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ أَفَلاَ أُعْتِقُهَا قَالَ : " ائْتِنِي بِهَا " . قَالَ : فَجِئْتُ بِهَا قَالَ : " أَيْنَ اللَّهُ " . قَالَتْ : فِي السَّمَاءِ . قَالَ : " مَنْ أَنَا " . قَالَتْ : أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ . قَالَ : " أَعْتِقْهَا فَإِنَّهَا مُؤْمِنَةٌ " .
Bize Müsedded anlattı; bize Yahyâ, el-Haccâc es-Savvâf’tan; Yahyâ b. Ebî Kesîr bana Hilâl b. Ebî Meymûne’den; o Atâ b. Yesâr’dan; o da Muâviye b. el-Hakem es-Sülemî’den [şöyle nakletti]: “Dedim ki: ‘Ey Allah’ın Resûlü! Benim bir cariyem vardı; ona bir tokat attım.’ Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bu yaptığımı bana çok büyük bir (hata) olarak gördü. Ben: ‘Onu azat etmeyeyim mi?’ diye sordum. ‘Onu bana getir’ buyurdu. Onu getirdim. (Nebi): ‘Allah nerededir?’ diye sordu. (Cariye): ‘Semadadır’ dedi. ‘Ben kimim?’ diye sordu. ‘Sen Allah’ın Resûlü’sün’ dedi. Bunun üzerine (Nebi): ‘Onu azat et; çünkü o müminedir’ buyurdu.”