3303. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ السُّلَمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ طَهْمَانَ - عَنْ مَطَرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، : أَنَّ أُخْتَ، عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ، مَاشِيَةً وَأَنَّهَا لاَ تُطِيقُ ذَلِكَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم : " إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنْ مَشْىِ أُخْتِكَ، فَلْتَرْكَبْ وَلْتُهْدِ بَدَنَةً " .
Bize Ahmed b. Hafs b. Abdillâh es-Sülemî anlattı; babam bana anlattı; İbrahim -yani İbn Tahmân- bana, Matar’dan; o İkrime’den; o da İbn Abbâs’tan [şöyle nakletti]: “Ukbe b. Âmir’in kız kardeşi yürüyerek hacca gitmeyi nezretmişti; ancak buna gücü yetmiyordu. Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem: ‘Şüphesiz Allah, kardeşinin yürümesine muhtaç değildir; (binite) binsin ve bir deve kurban etsin’ buyurdu.”