3304. Hadis
حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم : إِنَّ أُخْتِي نَذَرَتْ أَنْ تَمْشِيَ إِلَى الْبَيْتِ . فَقَالَ : " إِنَّ اللَّهَ لاَ يَصْنَعُ بِمَشْىِ أُخْتِكَ إِلَى الْبَيْتِ شَيْئًا " .
Bize Şuayb b. Eyyûb anlattı; bize Muâviye b. Hişâm, Süfyân’dan; o babasından; o İkrime’den; o da Ukbe b. Âmir el-Cühenî’den [naklettiğine göre]: “O (Ukbe), Nebi’ye sallallâhu aleyhi ve sellem: ‘Kız kardeşim Beytullah’a yürüyerek gitmeyi nezretti’ dedi. (Nebi): ‘Allah’ın, kardeşinin Beytullah’a yürümesine hiç ihtiyacı yoktur’ buyurdu.”